Debiuty szachowe
Do czego dąży każdy debiut, które warianty się liczą i jakie plany po nich następują - a potem zagraj warianty sam na darmowej szachownicy do analizy.
Obrona sycylijska
Najlepiej przeanalizowana odpowiedź na 1.e4 i najpopularniejsza na poziomie mistrzowskim. Czarne odrzucają symetrię i grają na wygraną od pierwszego ruchu.
Obrona francuska
Solidna, strategiczna odpowiedź na 1.e4, zbudowana wokół jednego przełomu pionowego: ...c5 przeciw białemu centrum.
Obrona Caro-Kann
Solidna odpowiedź na 1.e4, która zostawia gońca białopolowego na wolności - obrona francuska bez złego gońca.
Partia hiszpańska
Najstarszy i najgłębszy debiut otwarty. Niemal każdy mistrz świata grał partię hiszpańską oboma kolorami.
Partia włoska
Klasyczny sposób otwierania: rozwijaj się, celuj w f7, roszuj. Najlepszy pierwszy debiut dla większości graczy.
Gambit hetmański
Najbardziej szanowany sposób otwierania 1.d4 i debiut, który dał nazwę wszystkiemu, od obrony słowiańskiej po półsłowiańską.
Obrona słowiańska
Gambit hetmański odrzucony bez złego gońca - i jedna z najsolidniejszych obron w szachach.
Obrona królewsko-indyjska
Oddaj centrum białym, a potem je wysadź. Najbardziej bezkompromisowa odpowiedź na 1.d4.
Obrona nimzoindyjska
Najbardziej szanowana obrona przeciw 1.d4 - czarne wiążą skoczka, walczą o e4 i zostawiają białym zdwojone piony do sporu przez czterdzieści ruchów.
Partia angielska
Debiut skrzydłowy, który walczy o d5 z boku - i może przejść w połowę debiutów w szachach.
System londyński
Jedno ustawienie przeciw niemal wszystkiemu. Najpopularniejszy debiut na poziomie klubowym - i najczęściej krytykowany.
Obrona skandynawska
Rzuć wyzwanie centrum w pierwszym ruchu. Mało teorii, jasne plany i struktura, którą zobaczysz w każdej partii.
Jak wybrać debiut
Wybieraj według typu pozycji, który chcesz grać, a nie według tego, co ma najlepsze wyniki w bazie danych. Gracz, który lubi powolne manewrowanie, wyciągnie więcej z Caro-Kann albo gambitu hetmańskiego niż z sycylijskiej Najdorfa, niezależnie od tego, jak dobre wyniki ma Najdorf u tych, którzy go studiują.
Potem naucz się dobrze jednego debiutu zamiast słabo pięciu. Zrozumienie planów jednego systemu wygrywa z wykuciem dwunastu ruchów teorii w sześciu systemach, bo pamięć przestaje działać, gdy tylko przeciwnik zboczy - a poniżej poziomu mistrzowskiego zawsze zbacza.
Najszybszy sposób na naukę debiutu to grać go, przegrywać nim i analizować dlaczego. Zaimportuj swoje partie, znajdź ruch, w którym pozycja się odwróciła, i wróć do poradnika z konkretnym pytaniem, zamiast czytać go od deski do deski.
Studiuj debiut na szachownicy
Każdy poradnik tutaj daje ci kolejność ruchów i idee. Szachownica do analizy daje resztę: zagraj ruchy, a baza debiutów pokaże, jak często każda kontynuacja jest grana z dokładnie tej pozycji i jakie ma wyniki - przefiltrowane według przedziału rankingowego, w którym naprawdę grasz, a nie partii arcymistrzów.
Gdy jakiś ruch cię zaskoczy, niech Stockfish pokaże odparcie. Zwykle to moment, w którym debiut wskakuje na swoje miejsce.
Najczęstsze pytania
Jaki jest najlepszy debiut szachowy dla początkujących?
Białymi partia włoska - każdy ruch wynika z zasady, którą możesz powiedzieć na głos. Czarnymi 1...e5 przeciw 1.e4 i gambit hetmański odrzucony przeciw 1.d4. Wszystkie trzy uczą zasad gry otwartej przy bardzo małej ilości pamięciówki.
Ilu debiutów powinienem się nauczyć?
Jednego białymi, a czarnymi jednego przeciw 1.e4 i jednego przeciw 1.d4. Trzy systemy wystarczą na niemal każdą partię, jaką zagrasz, a dokładne ich poznanie działa lepiej niż próbowanie tuzina.
Ile teorii debiutowej potrzebuję?
Poniżej około 1800 bardzo mało. Znajomość pierwszych sześciu-ośmiu ruchów i planu po nich wystarcza; partie na tym poziomie rozstrzygają taktyka i błędy w grze środkowej, a nie przygotowanie debiutowe.