System londyński
Jedno ustawienie przeciw niemal wszystkiemu. Jest popularny na poziomie klubowym i często krytykowany za powtarzalne partie.
| Pierwsze ruchy | 1.d4 d5 2.Bf4 (albo 1.d4 Nf6 2.Bf4) |
|---|---|
| Kody ECO | D00 (1...d5 2.Bf4), D02 (2.Nf3, potem Bf4), A45 (1...Nf6 2.Bf4), A46 i A48 (1...Nf6 2.Nf3, potem Bf4) |
| Charakter | Oparty na systemie, mało teorii, solidny |
| Dla kogo | Dla graczy z małą ilością czasu na naukę, którzy chcą tych samych pozycji w każdej partii |
Dotknij posunięcia, aby zobaczyć je na szachownicy. Otwórz dowolny wariant na szachownicy do analizy albo rozegraj go z botem od miejsca, w którym się kończy.
Powiązane debiuty
Gambit hetmański
Jeden z najstarszych debiutów w szachach, wspomniany już w rękopisie z Getyngi z 1490 roku i wciąż grany na najwyższym poziomie. Z jego pierwszych ruchów wyrastają zarówno obrona słowiańska, jak i półsłowiańska.
Partia angielska
Debiut skrzydłowy, który walczy o d5 z boku i często przechodzi w debiuty 1.d4. Nazwę zawdzięcza Howardowi Stauntonowi, który grał go w meczu z Saint-Amantem w 1843 roku.
Obrona słowiańska
W gruncie rzeczy gambit hetmański odrzucony bez złego gońca. To jedna z najsolidniejszych odpowiedzi na 1.d4.
Londyn Jobavy
Agresywny kuzyn systemu londyńskiego: Nc3 zamiast c3, hetman na d2 i często długa roszada ze szturmem pionów.
Ustawienie
System londyński to system, nie wariant: białe grają d4, , , , , , i w niemal dowolnej kolejności przeciw niemal wszystkiemu. Stały jest tylko jeden szczegół: goniec wychodzi na f4, zanim e3 go zamknie.
Stamtąd białe mają dwa standardowe plany: zgromadzić figury na skrzydle królewskim z , albo i natarciem pionów; albo przełom centralny c3-c4, żeby otworzyć pozycję, gdy czarne już się zaangażują.
Dlaczego gracze klubowi go uwielbiają
W każdej partii widzisz tę samą strukturę, więc twoja wiedza o schematach się kumuluje, zamiast rozpraszać się na dwanaście wariantów. Na Lichess poniżej 2000 po częściej niż gra się tylko . To ustawienie jest też poprawne: grali je Magnus Carlsen, Lewon Aronjan i Gata Kamsky, a Ding Liren wybrał je w 6. partii meczu o mistrzostwo świata w 2023 roku.
Ceną jest to, że przeciw przygotowanemu przeciwnikowi masz mniejsze szanse na wygraną niż w debiucie z linii głównej, bo czarne mogą wyrównać dokładną grą. Twoje wygrane w systemie londyńskim biorą się z rozumienia gry środkowej.
Jak grać przeciw systemowi londyńskiemu czarnymi
London jest najsilniejszy przeciw pasywnym ustawieniom. Rzuć mu wyzwanie wcześnie:
- Zagraj wcześnie . Ten ruch uderza w d4, zanim białe skończą ustawienie. Na Lichess to jedyna częsta odpowiedź na , z którą czarne punktują poniżej 2000 mniej więcej tak samo jak białe, a powyżej 2000 lepiej.
- Zagraj . Z gońcem na f4 pole b2 jest słabe. Jeśli białe zagrały już c3, zwykle odpowiadają albo , rzadziej b3 i . Przed c3 najczęstszą odpowiedzią na Lichess powyżej 2000 jest , które oddaje piona b2, a białe punktują z tym ruchem dobrze.
- Rozważ wczesne albo i rozwiń swojego problematycznego gońca, zanim go zamknie. Na tej samej idei opiera się obrona Caro-Kann.
- Nie graj pasywnej symetrii z , , bez przełomu. To dokładnie ta pozycja, której chce gracz londyńskiego.
London Jobavy ( w połączeniu z zamiast c3, często potem i ) to zupełnie inna bestia: dużo ostrzejsza, nastawiona na szybki atak i coraz popularniejsza online. Przygotuj się na niego osobno.
Najczęstsze pytania
Czy system londyński jest dobry dla początkujących?
To jeden z najpraktyczniejszych wyborów dla początkujących z małą ilością czasu na naukę: jedno ustawienie do opanowania, mało teorii i solidna pozycja w każdej partii. Wiedz, że zamieniasz długoterminową naukę pozycji otwartych na krótkoterminową stabilność.
Czy system londyński jest nudny?
Linia główna jest celowo spokojna, ale atak na skrzydle królewskim z Ne5 i wariant Jobavy są agresywne. System londyński bywa krytykowany za powtarzalne partie, ale ustawienie doprowadza cię tylko do gry środkowej, a dalej potrzebujesz planu.
Jaka jest najlepsza odpowiedź na system londyński?
Najbardziej wymagające podejście to połączenie wczesnego z , uderzające jednocześnie w d4 i b2. Druga kluczowa idea to wyprowadzenie gońca białopolowego poza łańcuch przez , zanim zagrasz .